![](https://www.ucsia.org/wp-content/uploads/2020/05/vrijwilligen-in-coronatijden-1k.jpg)
Getuigenis
Vrijwilligen in Coronatijden
Ben jij ook vrijwilliger bij een sociale organisatie? Deel dan gerust jouw ervaringen onderaan deze getuigenis.
Meer mensen kloppen aan om (financiële) hulp
Sinds de uitbraak van het coronavirus is er bij de OCMW’s en de voedselbanken heel wat veranderd. De aard van de dienstverlening en het contact met de cliënten veranderde grondig, én er kwamen vooral meer mensen om hulp aankloppen. Dat blijkt uit drie bevragingen van de universiteiten van Antwerpen, Gent en Leuven.
Lees het artikel in Het Laatste Nieuws...
Wat eraan voorafgegaan is:
De sociale kruidenier, Appel & Ei, werd gesloten op 13 maart 2020 omwille van de ons alom gekende reden.
De ontmoetingsruimte en de winkel zijn te kleine ruimtes om vele mensen te ontvangen. De vrijwilligers zijn doorgaans 65+ en ook de klanten vormen een bonte groep van heel jonge tot oudere mensen, vaak ook met een medische achtergrond. Dus voor het virus een “ideale” plek om een ware ravage aan te richten. Vandaar geen openingen meer op maandagen en woensdagen. Dit was voor de klanten een zoveelste klap.
Mooi werk is er geleverd de 2 weken na de sluiting. Een heel systeem werd uitgedacht om klanten van de sociale kruidenier te contacteren, hen te voorzien van aankoopbonnen, te vragen hoe het met hen gaat, waar en welke noden er zijn, …
Het zijn mensen in kwetsbare posities en achter elke mens, gezin hoor je harde, kleine, mooie en droevige verhalen:
Maurice 80, zorgend voor zijn herstellende vrouw. Hij is een sociaal mens en mist de contacten. Hij heeft zijn leven lang gewerkt. Begonnen als 15jarige en ‘s avonds als hij thuiskwam hielp hij zijn vader. Maurice zei dat hij met de aankoopbonnen niet naar de winkel durft. Mooi toch om samen boodschapjes te mogen doen.
Ellen, mama van 5 kinderen is heel blij met de aankoopbonnen. Ze belt om te zeggen dat boodschappen doen geen probleem is en dat steun van de huiswerkbegeleiding meer dan welkom is.
Ze bedankt en bedankt. Warm. Op zen Afrikaans.
Jef 85 stond eerst niet op de lijst. Wat is er met hem gebeurd? Hij had het gezegd dat hij ziek was en het heel moeilijk had. Jef werd gebeld, was terug beter, hij was er weer. Het contact was hartverwarmend en sterk.
Hij stond er terug, mocht terug naar zijn lief, de boodschappen werden gedaan en hij had ervaren dat hij wat trager moest leven. Het was niet makkelijk maar wel noodzakelijk. Het leven is hem te lief.
Een week later vertelt Jef dat hij terminaal is. Hij weet niet hoe lang hij nog zal leven, maar zegt hij “ik heb een goed leven gehad, 3 fantastische kinderen en heb nu een goed lief (een lief met heel veel verdriet). Ik wil positief blijven”.
Marta, een alleenstaande vrouw, haar mama is recent gestorven. Ze rouwt in eenzaamheid, schrijft en ontvangt kaartjes van vriendinnen, stuurt sms’en naar haar zus en vindt troost in een boek dat ook haar mama gelezen heeft. Marta vraag of A&E een vrouw kent met maatje 40 want ze zou haar graag wat kleren geven die ze zelf niet meer draagt.
Helena, ook een alleenstaande vrouw stelt het wel. Ze ruimt kasten op en kijkt af en toe naar buiten of er geen buren staan om een babbeltje te doen. En als ze gaat fietsen heeft ze graag een doel. De postbode komt langs en vraagt hoe het gaat met Helena, de postbode luistert en vertelt later dat zij uit palliatief verlof komt. Haar vader is overleden, hij was haar god. Zijn dood doet haar veel pijn. Het is goed om haar klantjes terug te zien.
De familie R. zorgt voor elkaar. Ze zijn met drie gezinnen. Grote zussen die de Nederlandse taal kennen en vertalen voor de drie gezinnen. Zij zorgen dat elk gezin zijn aankoopbonnen krijgt. De grote zussen zijn de brug tussen de familie en de buitenwereld.
Stephanie, een jonge alleenstaande mama met 2 kinderen heeft gevochten om te staan waar ze nu staat. Ze heeft een evenwicht gevonden en de huiswerkbegeleiding steunt de kinderen daar waar nodig. Ze helpt niet enkel in het asielcentrum maar ook een vriendin in armoede.
Faven is een alleenstaande mama uit Eritrea met 2 kinderen, ze beheerst het Nederlands nog niet helemaal. De zoon heeft een bundel huiswerk meegekregen en weet niet waar naartoe met vragen. Er is geen computer.
Er is geen contact met de school … Is er een internetverbinding?
Petra is zwanger en alleenstaande. Ze heeft ouders die achter haar staan en haar steunen, ook zij zijn blij met de hulp en solidariteit.
(De namen in dit verhaal zijn gewijzigd om de privacy van de betrokken mensen te vrijwaren.)
Veel liefs en hou jullie gezond
Anne
18 april 2020
We lezen graag jouw bemerkingen bij deze getuigenis!
We respecteren ieders mening, maar irrelevante, ongepaste en onbeschaafde commentaren zullen niet worden gepubliceerd.
Wat een mooie en reële getuigenis! Hoop dat heel veel mensen dit mogen lezen en beseffen dat elke vorm van armoede heel dichtbij is! Ben al een 5-tal jaar als vrijwilliger betrokken met deze problemen!!! Hoop door deze getuigenis toch een aantal mensen te beroeren en geen oordeel te vellen! Zonder dat je het weet, kan je zelf heel snel in een of andere vorm van armoede terecht komen!!!
Heel mooie, maar reėle getuigenis! Hoop dat heel veel mensen dit mogen lezen, met hun hart! Want dit is geen ver van mijn bed show! Het moet je maar gebeuren financiële problemen, ziekte, ontslag, sociale problemen enz… Zonder dat je het wil beland je in 1 of andere vorm van armoede!!! Dankjewel Anne!!!